Digital Fortress

Whew. Matagal-tagal din akong nawala sa internet world. Panu ba naman kasi, yung PLDT phone installation namin, inabot ng 3 months bagi kami makabitan. As a result, 3 months ding nakatunganga itong Opera browser ko at ang outdated kong antivirus. Kaya ngayung may dial-up connection uli ako, libreng-libre uli ako mag-internet ng walang Websense on the way (hindi katulad sa workplace).

So right now, masaya ako dahil permanent na ako dahil naka-six months na ako sa company. So anong ibig sabihin nun? Pwede na ako maging pasaway! Nyeheheh. Nagkaroon na rin ako mag-update ng Wordpress theme and this time, iniba ko lang yung color scheme. Binase ko sa colour scheme ng company namin at nagkataon pang colour scheme din ng upcoming Harry Potter book. Sa loob ng six months, madami dami na rin ako naipundar sa bahay lalong lalo na sa aking pinakamamahal na PC. Hard drive upgrade na lang ang kulang before ako makuntento. In fact, nire-ready ko na yung PC bago kami magpakabit ng broadband.

At dahil unti-unti ko na nang na fi-feel ang ownership ng PC ko, parang ang damot ko na. Parang ayaw ko na pagamitin yung mga kapatid ko. Ni hindi man lang kasi marunong mag-cover ng keyboard pag hindi ginagamit. Nakakaasar. Ganun pala talaga ang feeling pag ikaw na ang bumubili ng gamit. Tulad ng isa kong friend, hindi ko pa rin feel na employed na ako. Hindi ko pa rin fully absorbed na “eto na, may trabaho na ako, employed na ako”. Feeling ko pumapasok lang ako sa school at kailangang pumasok ng maaga at mag-abang ng 15th or 30th of the month to withdraw money on the ATM machine. Maybe it’s a good thing kasi hindi mo feel na pressured ka or maybe it’s a bad thing dahil hindi ka seryoso sa trabaho mo. I don’t know, basta sumusweldo ako, yun ang importante..Wahaha.

It’s been a week since the graduation ceremonies. Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwalang nakatapos na ako ng college. Akala ko noon, day after ng graduation, tutunganga lang ako na parang “Now what?” pero fortunately may trabaho na agad ako.

Speaking of work, under ako ng one month training sa GT Tower about C#.NET. Buti na lang may training kasi ayokong isasabak agad ako sa trabaho ng ganun ganun na lang. At magkakaroon ako ng chance na maka-vibes ang mga  makakasama ko sa trabaho. Medyo nakakapag-adjust na rin ako kahit papaano. Hindi ko pa nailalabas ang character ko sa kanila. Usually kasi, tahimik lang talaga ako hanggang walang kumakausap sa akin. Unti-unti lang ako dumadaldal habang tumatagal. Pero hindi ko pa naa-unleash yung character ko na alam ng mga high-school at college friends ko. Hahah… That’s why I’m sticking with my “Gollum” avatar not because of being an LOTR fanatic but because it symbolizes my dual personality. (One good, the other evil?). Not to mention na Gemini ang zodiac sign ko….twins.

Mahirap sabihin kung sino-sino sa mga ka-officemates mo ang ka-edad mo. Akala ko nung first day, pare-pareho kaming newly-graduates. Magugulat ka na lang na 25-30 something na sila at yung iba may pamilya na pala. Hindi halata sa mukha. At dahil first name basis ang tawagan sa’min, minsan lang ako mag ‘ate’ at ‘kuya’ lalo na sa akala kong ka-edaran ko lang nung una, yun pala 5 years ahead sa akin.

Meron naman akong co-trainee na ka-edad na yata ng nanay ko. Mga 50+ na yata pero hangang-hanga ako kasi willing pa rin sya matuto ng bagong language. That only proves that nobody stops learning.

Ma-mi-miss ko ang school. Yung pagbabayad ng P6 sa jeep. Mga college friends. Mga professors. Pero hindi ko mami-miss ang paggising ng maaga, paghahabol ng deadlines, sleepless nights at stress kasi alam kong ganito pa rin ang buhay ko even after I finish school…

Katatapos lang ng first week ko. Eto…medyo nag-aadjust pa. Nakikiramdam. Yung mga kasabayan kong new hires akala ko mga Junior / Associate Software Engineer din ang position, yun pala ang tataas na nila. Mga 25+ na pala sila pero mukha lang silang bata. Ako lang pala ang walang experience sa lahat.

First 2 days, New Joiners Orientation. Masaya kasi puro talk lang at libre pa merienda at lunch. Nung Wednesday, pinadala na ako sa location ko. Hanggang Friday, tumunganga lang ako dun kahit binigyan na nila kami ng checklist ng mga dapat gawin once na nasa workplace ka na. Kaya lang wala pa kaming permanent na cubicle at PC kasi hindi pa dumadating ang mga bagong order na machines. Wala pa din akong Enterprise ID para maka-access sa Accenture Portal. Halos lahat ng mga items sa checklist required yung ID. Nakaka-boring tuloy. Feeling ko napaka-useless ko dun. “Napaka-productive”. Katabi ko pa naman yung dating prof ko sa Database Management. Nagse-self study na nga lang ako sa net para hindi mukhang nabo-bore ako. In-assure naman sa aking ng college batchmate ko na ganito lang daw talaga kapag mga first few days mo kaya hindi na ako masyadong na-guilty sa pagiging ”productive” ko. Siguro sinasanay nila akong maging “patient”.

Hopefully next week may magagawa na akong matino. Kailangan ko pa mag-review ng past lessons! Hehehe…

Sabi sa isang text message na natanggap ko, there are 3 stages in life daw.

I’m not sure about the second stage. Baka time lang ang wala but you still have the energy. Depende naman yun sa tao di ba?

Right now, I’m on the brink of stage 1. Nilalasap ko na ang bawat moment. January 8 next year, start na ako sa isang outsourcing IT company. Kaya ngayon, nagpapakasaya na ako. Kahit walang pera. Ngayon, nagwawalis na ako ng kalat sa labas. Naglalaba na ako ng mga damit namin. Masayang-masaya na ako ngayon na naghuhugas ng pinggan tuwing gabi kahit sawang-sawa na ako. Kasi pag nagtrabaho na ako, hindi ko na magagawa yun e. Hindi na rin ako makakanood ng mga movies sa cable/vcds/dvds. Once na nagstart na ako, ang gagawin ko na lang, gising, ligo, kain, byahe, trabaho, kain, byahe, kain, tulog. Tapos na ang maliligayang araw ko. Parang gusto ko uli maging student. Kasi pag studyante ka, papasok ka lang talaga sa school, may baon ka na…at parang may future ka pa. Pero pag nagwork na ako, feeling ko hindi pa sure ang future ko e. Bahala na.
Marami pa sana akong balak ngayon isang buwan na lang ang bakasyon ko. Gusto ko pang mag self study sa Flash, CSS, PHP, Photoshop, Java (uli) atbp para naman hindi ako mukhang aanga-anga pag pasok ko sa trabaho. Kaso, iniisip ko, parang ang killjoy naman kasi may 6 months training naman ako before mag start talaga. Kaya iba na lang priority ko…maglinis ng kalat sa PC, mag back-up ng files, magbigay ng testimonials sa Friendster, ayusin ang wikisite ng high school batch namin, makipag-bonding sa tatay ko na babalik sa Saudi sa January 2 atbp. Kung makakapag-bakasyon lang ako, mas maganda sana. Pera nga lang ang wala. Well, totoong-totoo yung natanggap kong text.